reaya
/rea:ya:/
Arapça reʿāyā
1. isim, Bir hükümdarın yönetimi altındaki halk
2. Osmanlı Devleti'nde Tanzimat'tan önce halkın vergi ve haraç veren, genellikle toprakla uğraşan gayrimüslim kısmı"Buradaki Türkler de tek tük reayayı görmemezliğe gelebiliyorlardı. - Abdülhak Şinasi Hisar"