Edit mukabil | Türkçe Sözlük

/muka:bil/

Arapça muḳābil

1. sıfat, Bir şeye karşılık olarak yapılan, bir şeyin karşılığı olan

"Düşmanlarla beraber Anadolu'da mukabil teşkilat yapmak üzere yetmiş beş kişi kadar göndermiş. - Atatürk"

2. Bir şeyin karşısında bulunan

3. edat, ► karşı

"Bir iki iyi habere mukabil her gün nice kaza ve bela haberleri verir. - Abdülhak Şinasi Hisar"

4. ► karşılıklı

"Hatta bir halıdaki mukabil iki şekilden bile biri diğerine tamamıyla müşabih değildir. - Ahmet Hikmet Müftüoğlu"

5. edat, ► karşın

"Bir iki iyi habere mukabil her gün nice kaza ve bela haberleri verir. - Abdülhak Şinasi Hisar"