muhtaç
/muhta:cı/
Arapça muḥtāc
1. Bakmaya mecbur olduğu aile bireylerini veya kendisini geçindirmeye yetecek geliri, malı, kazancı bulunmayan
2. sıfat, Bir şeye gereksinim duyan"Bunu işitmeye ne kadar muhtaçmış! - Adalet Ağaoğlu"
3. Yoksul, fakir (kimse)"Muhtaç hemşehrilerin bir kısmı etrafımda dolaşmaya, bana kur yapmaya başladılar. - Reşat Nuri Güntekin"