Edit mahkeme | Türkçe Sözlük

mahkeme

Arapça maḥkeme

1. isim, hukuk, Bir yargıçtan veya bazen savcı ve yargıçlardan oluşan bir kurulun, yargı görevini yerine getirdikleri yer; yargı yeri, yargıevi, mahkeme kapısı

"Mahkemenin elinde bu iddiaları yalanlayacak bir belge yoktu. - Tarık Buğra"

2. ağızlardan, ► yargılama

"Mahkeme tam yedi yıl sürdü. - "