Arapça maḥdūd

1. mecaz, Dar (I), basit

"Heyhat, dedi, siz de mahdut fikirli bir muharrirmişsiniz! - Ömer Seyfettin"

2. sıfat, eskimiş, Çevrilmiş, sınırlanmış

3. ► sayılı

"Hükûmetler mahdut bir zaman içinde yaşar. - Orhan Seyfi Orhon"