/mahalle'ce/

1. Mahallede oturanlar olarak hep birlikte

"O zaman bu güzelim İstanbul'da mahallece yaşardık. - Aydın Boysan"

2. zarf, Mahallede oturanlar tarafından

"Mahallece taşın başına gidilip ondan su dilendi. - Lâtife Tekin"