Edit kurban | Türkçe Sözlük

Arapça ḳurbān

1. mecaz, Bir kazada veya felakette ölen kimse

"Vardar, her sene Üsküp'ten beş on kurban alan bir nehirdi. - Yahya Kemal Beyatlı"

2. mecaz, Bir ülkü uğrunda feda edilen veya kendini feda eden kimse

"Hava kurbanları. - "

3. isim, din bilimi, Dinin buyruğunu veya bir adağı yerine getirmek için kesilen ve belli özellikleri taşıyan hayvan

"Yarım okka et, onun elinde bir kurban kadar bereketli. - Yusuf Ziya Ortaç"

4. mecaz, Maddi ve manevi bakımdan felakete sürüklenmiş, insani değerlerini yitirmek zorunda kalmış veya bırakılmış kimse

"Benim gibi nice kızlar beyaz kadın ticaretinin kurbanı olmuşlardır. - Aka Gündüz"

5. ünlem, İçtenliği belirten bir seslenme sözü

"Kurban! Nerede kaldın? - "