Edit kimsesiz | Türkçe Sözlük

1. sıfat, Annesi babası, yakını, koruyucusu olmayan (kimse); öksüz, sahipsiz, bikes

"Ocağın kimsesiz çocukları okuttuğunu da biliyordum. - Falih Rıfkı Atay"

2. Boş, ıssız, içinde kimse bulunmayan

"Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında / Yürüyorum arkama bakmadan yürüyorum - Necip Fazıl Kısakürek"

3. zarf, Kimsesi olmadan