Edit kalemkâr | Türkçe Sözlük

kalemkâr

/kalemkâ:rı/

Arapça ḳalem + Farsça -kār

1. Düğünlerde kadınlara makyaj yapan kimse

"Yine bir düğün günü ahali yiyip içip eğlenirken kalemkâr hatun, gelini dizinin dibine oturtmuş, makyajını yapıyormuş. - Selcen Yüksel Arvas"

2. Kumaş, tülbent, yazma vb. üzerine ince fırça ile boyama yapan kimse

3. Madenî eşyaların üzerine çelik kalemle veya özel aletlerle süsleme yapan veya yazı yazan kimse

4. isim, Tavan ve duvarlara kabartma gibi görünen resimler yapan sanatçı

"Sonra kökboyalarını getirip getirmediğimi sormak isteyen fakat soramayan çekingen, yumuşak bakışlı kalemkâr oğlum Alaca Bey hafiften yüzü pembeleşmiş olarak koşup geldi. - Sevinç Çokum"