ihtiyat
/ihtiya:tı/
Arapça iḥtiyāṭ
1. Gereğinden fazla olup saklanan şey; yedek"Tüpte kalan iki üç taneyi de yol ihtiyatı olarak zorla kendisine kabul ettirdim. - Reşat Nuri Güntekin"
2. isim, Herhangi bir konuda ileriyi düşünerek ölçülü davranma; sakınma