harabati
/hara:ba:ti:/
Arapça ḫarābātī
1. Eline geçen parayı içkiye ve eğlenceye harcayıp ailesini ihmal eden (kimse)
2. sıfat, eskimiş, Maddi şeylere değer vermediği için üstüne başına özenmeyen
3. Vaktini meyhanelerde veya zevk ve sefada geçiren (kimse)"Ne harabiyim ne harabati / Kökü mazide olan atiyim - Yahya Kemal Beyatlı"