hanedan
/ha:neda:nı/
Farsça ḫānedān
1. sıfat, mecaz, Belli ve köklü bir soydan gelen, soylu"Bu benim dediklerim kalantor, zengin, elleri açık, hanedan kişilerdi. - Haldun Taner"
2. isim, tarih, Hükümdar, devlet büyüğü vb. bir kişiye dayanan soy, büyük aile"Hanedan prenslere dair başka hatıram yoktu. - Falih Rıfkı Atay"
3. sıfat, eskimiş, Konuksever olan