Edit hallaç | Türkçe Sözlük

/halla:cı/

Arapça ḥallāc

1. isim, Yünü, pamuğu yay veya tokmak gibi bir araçla kabartma, ditme işini yapan kimse; atımcı

"Doktor, hallacın yanına vardı. Nabzını tuttu. - Sait Faik Abasıyanık"