Edit dik | Türkçe Sözlük

1. matematik, Birbirine dikey olan doğrulardan oluşmuş

"Dik açı. Dikdörtgen. Dik yamuk. - "

2. Kaba, yersiz olan (davranış)

"Kaba denilecek kadar ani ve dik bir davranışla halasını bıraktı ve kalktı. - Halide Edip Adıvar"

3. Sert olan (bakış)

4. Sert, kalın, tok (ses)

"Sesi dik ve küstahtı, söylediklerini aşağı salonda bekleşen komşular işittiler. - Attilâ İlhan"

5. Ters, aksi olan (söz)

6. sıfat, Yatay bir düzleme göre yer çekimi doğrultusunda bulunan, eğik olmayan

7. Yatık durmayan, sert olan

"Dik saç. - "