Edit büyücü | Türkçe Sözlük

1. isim, Büyü yapan kimse; afsuncu, efsuncu

"İlk işi korkunç büyücüyü yakalattırıp cezalandırmak oldu. - Oğuz Özdeş"

2. mecaz, Çevresindekileri çabuk ve güçlü olarak etkileyen kimse

"O ne yaman büyücüdür, şeytan tüyü var herifte. - Refik Halit Karay"